Sevgili Gülsen,
Hayatımdan uzaklaşırken bana sadece bir sayfa aldım demiştin. Ben o sayfanın hangisi olduğunu hiçbir zaman bilemedim.
Eğer bir gün yolun İstanbul'a düşerse bana da gel olur mu?
Umarım kendini artık hep değerli hissediyorsundur. Umarım müzik dinleyip, düşünüp, yalnız kalıp, ağlayıp, hayaller kuruyorsundur hala. Ve umarım basit biri olmadığının farkına varmışsındır çoktan çünkü eskiden hep öyle sanardın.
Ve umarım hala bişeyler düşünürken pürüzlere sürtüyorsundur parmaklarını.
Özür dilerim,
Nurşah.
21 Şubat 2011 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
1 yorum:
bu hayatımda okuduğum en hüzünlü mektup
Yorum Gönder